Bu yazım zenginlere değil, parasını idareli kullanmak zorunda olanlara, baştan söyleyeyim de boşuna “çeneni yormuşsun” atasözümüze maruz kalmayayım.

Kredi kartı bir nimet mi bir illet mi bilemiyorum. Tabii ki olayın caiz mi değil mi kısmına bakacak kapasitede ve bilgisinde değilim. Sadece maddi boyutuyla ilgili fikrimi paylaşmaya geldim.

Bunlar şahsi düşüncelerim, katılır mısınız katılmaz mısınız, katılır da uygular mısınız bilmem. Zaten uyguluyorsunuz bana mı söylemediniz onu hiç bilmem. Sonuçta ben de katılıp bir kaçını uygulayamayanlardanım.

Kredi Kartlarına "illallah" etmiş birkaç arkadaşım var, -hayat burunlarından gelenlerden- artık nakit kullanıyorlar ve inanın çok rahatlar, diyorlar ki “Varsa yerim, yoksa sabrederim.”

Olay bu kadar basit değil aslında, insanın yaşamaya mecbur olan ihtiyacı sadece yemek, barınma değil, -Maslow amca bana çok kızacak- ihtiyaçtan çok isteklerimiz sağlığımız, acil durumlar da var hayatta. İnsanın kendine güveni için dahi yeni bilgiler öğrenmesi, bunun içinde çeşitli yollardan ödeme yapması gerekmiyor mu? Peki, biz bu kartı kullanmak zorunda isek ne yapacağız?

Ben maddeler halinde yazmaya çalışayım, siz mantıklı gelenleri ve unuttuklarımı benimle paylaşın.

1. Hesabınızın olmadığı bankaların kredi kartı ikramına "tokum" demesini bilin. Şeker hastası olmak istemiyorsanız "Haydi, neyse bir de sizinkinden alayım," diye şekerliğe el uzatmayın. Avantajları, hediye puanları gibi aklınızı karıştırıcı tekliflere karşı net ve kararlı olun. Yoksa kararı sizin adınıza onlar verir. Arayanlar ikna etme yöntemlerini su gibi içmişler. Biliyorsunuz.
2. Bu kartı bankanın size bir hediye olarak vermediği bilin. Yani cebinizde olan parayı değil borç olarak aldığınızı harcadığınızı unutmayın. Arayıp ikna ettikleri günü hatırlayın. Temelin fıkrasındaki gibi hatırlamak için kafanızı duvarlara da vurabilirsiniz. Avantajlarını, kolaylıklarını… Peki, zamanında ödenmeyen borçların size nasıl geri döneceğini bildiren oldu mu? Yani “Aman ha asgarisini ödeyip bırakmayın faiz işler dostum," diyen… Hayır. Bana diyen olmadı. Yaşayarak öğrenelim ya da tecrübelerden yararlanalım istediler sanıyorum.
3. Ne almak istiyorsanız önceden düşünün, ona göre hareket edin. Aslında ihtiyaç listesi oluşturmak en mantıklısı. Bir markete gitmeden önce liste hazırlayıp eksikleri yazmak ve bunun dışına çıkmamak gerekir. Ekmek almaya girdiğiniz markette “Aaaa, deterjan da yoktu, şu oyuncak da amma hoşmuş, aman Allah’ım, bu terliğin rengi ne güzel, bu salıncağın ipi ne sağlammış, bu bardağın kulpu ne zarifmiş!" düşüncesiyle hareket edince işin rengi değişiyor, unutmayın. Amaç ihtiyacı olanı almaksa dikkat etmek lazım.
4. İndirimler aklınızı başınızdan almasın. Normalde kırk dokuz bin dokuz yüz doksan lira olan ürün, otuz dokuz bin dokuz yüz doksana indi ise şaşırmayın. Onun gerçek fiyatı on dokuz bin dokuz yüz doksan dokuzdu zaten, önce yükselttiler sonra indirdiler. İndirimden alınan ürün gerçekten ihtiyacınız değilse oralı olmayın.
5. Taksitlerin küçük olması sizi yanıltmasın. Bir şeyi taksitle alabilmek aslında avantajlı görünüyor ama bu taksit olayına çok fazla bulaştığınızda da yüksek miktarda meblağlar ödemeye mahkûm oluyorsunuz. Bu nasıl olur diye şaşkınlıkla incelediğiniz ödemeler işte bu yüzden olabilir.
6. Küçük meblağlar büyür, ev değil dev olur. Evet, aslında göze görünmeyen damlaya damlaya göl olan ıvır zıvırlardan bahsediyorum. Nasıl da birikmiş değil mi? Peki hepsi lazım mıydı bize mi öyle gelmişti?
7. Kartınızı başkalarına -en yakınlarınıza bile- vermeyin. Kimsenin kartından da alışveriş yapmayın. "Sadece şu kadarlık" diyerek istenmeyen ve beklenmeyen sebeplerle fazladan harcama yapıp sizi zor durumda bırakabilirler.
8. Mesajla sizi baştan çıkarmalarına izin vermeyin. Daha önce alışveriş yaptığınız yerlerden sürekli mesaj gelebilir. "Son üç gün!" "Son İndirim!" "Bunu da kaçırmayın ama artık!" gibi mesajlardan bahsediyorum. Zannetmeyin ki o mesajı oturup size özel yazdılar, zannetmeyin ki indirimli ürünlerden alıp kâr etmenizi düşünsünler. Yok öyle bir şey. Binlerce kişiden kaç kişiyi ikna edebileceklerine bakıyorlar. İndirimli bardak çanak için gittiğiniz yerden tencere alıp çıkmanız için ellerinden geleni de yapmıyorlar mı sizce?
9. Kredi kartı borcunuzun bir kısmını değil hepsini ödeyin. Asgari ödeme “bana biraz müsaade edin, ipi ucunu azıcık kaçırdım da” anlamı taşır ki banka müsaade isteyen herkesten bir karşılık bekler.
10. Özel günler sizi sizden edip özel duruma düşürmesin. Özel günler sadece esnaflar içindir. Sevenler, anneler, babalar, eskiye veda, yeniye merhaba derken hediyeler sosyal hayatınızı büyüteceğinize küçültmesin. Kart borcu büyüdükçe siz küçülürsünüz. Unutmayın.
11. Kredi kartı sayısını abartmayın. En fazla iki kartınız olsun. Bir bile yeter ama iki üç de yetmez beş tane diyerek çıktığınız yolda fazla kart kullanıp nereye ne kadar borcu olduğunu bilmemek insanı strese de zor duruma da sokar.
12. Kart borcunuzu başka bir karttan çekip ya da aktarıp ödemeyin. Bu iş, delik kova ile çiçek bahçesi sulamaya gitmek gibidir. Yolda yarısı boşa gider, onun faizi diğerini karışılamaz. Derken açık daha da büyür. Yapılandırma yapılacaksa da ödeyebileceğiniz taksitlerde yapılmasına dikkat edin. Kendinize aşırı güvenmek, o ortamda mahcup olmamak adına yükseklerden uçmak sizi daha vahim duruma sokabilir.

Sokmak demişken...

Şu atasözünü de araya sıkıştırayım, konunun atasözüyle ilgisi var mı yok mu gayri siz bulun.

"Ağzında bal olan arının kuyruğunda da iğnesi vardır."

Benden bu kadar… Gerisi hem bize hem size kalmış. Selametle…

12:33